Kameleon 23 - Met De Kameleon erop los! by H. de Roos

Author:H. de Roos
Language: nld
Format: mobi
Publisher: Uitgeverij Kluitman, Alkmaar
Published: 2011-08-26T15:09:52+00:00

HOOFDSTUK VII

De banketbakker in de aanval

’s Middags voeren de jongens met de Kameleon naar hun vriend Hendrik. Hij lag achter het raam in zijn bed terwijl de zon naar binnen scheen. Het raam, dat omhooggeschoven was met een hor eronder, gaf de jongens volop gelegenheid om een praatje met Hendrik te maken.

„Vervelend dat je nu binnen moet blijven,” zei Sietse. „Wat doe jij nu de hele dag?”

„Niets!” antwoordde Hendrik. „Een beetje naar buiten kijken en af en toe even slapen.”

„Heb jij niets te lezen?” vroeg Louw.

„Een paar boeken,” lachte Hendrik, „maar die heb ik al zo vaak gelezen!”

„Ik heb wel boeken,” zei Kees en hij begon alle titels op te noemen.

Maar ook die had Hendrik wel gelezen en hoewel Kees hem met plezier zijn hele boekenschat had willen lenen, nam Hendrik het aanbod niet aan.

„Welke boeken lees jij graag?” vroeg Hielke.

„Het liefst reisverhalen,” zei Hendrik. „Dan droom ik dat ik in vreemde landen ben en dat vind ik machtig. Want tja, ik zal wel nooit in het buitenland komen.”

„Waarom niet?” zei Sietse. „Jij kunt later best eens met een reisvereniging meegaan.”

„Daarvoor ben ik toch niet gezond genoeg,” zei Hendrik. „En ik ben veel te arm om het te kunnen betalen.”

„Weet jij al dat Zwart jouw vroegere vrienden heeft weggestuurd?” vroeg Louw. „Zij mogen hier niet meer kamperen.”

„Oei! Dan zal de vader van Jan de Jong heel kwaad zijn,” zei Hendrik. „Meneer De Jong is erg rijk. Hij heeft een grote banketwinkel in de stad. Hij kwam ook al eens in de school om de meester een standje te geven omdat Jan strafregels moest schrijven. Jan wordt thuis erg verwend!”

„Dus,” zei Sietse, „dan zal die meneer De Jong zich wel komen beklagen bij veldwachter Zwart?”

„Dat doet hij vast en zeker‚” zei Hendrik. „Hij komt hier wel met zijn motorboot de ,Snip’. Kijken jullie maar naar hem uit, want als hij jullie te pakken krijgt, is het niet best. Hij is erg driftig.”

„Wij zijn niet bang,” zei Kees. „Ik kan heel hard lopen en de Kameleon vaart sneller dan andere boten, dus krijgt hij ons nooit!”

Hendrik lachte en kreeg dan een hoestbui. Zijn moeder kwam meteen kijken en zei dat de jongens nu maar weer weg moesten gaan.

„Tot ziens, Hendrik,” riep Sietse, terwijl hij zijn hand opstak.

„Wij komen je alles vertellen wat wij beleven,” beloofde Hielke.

„En ik zal nog eens in onze boekenkast kijken,” zei Kees. „Misschien is er nog een verhaal voor je bij!”

„Tot morgen,” riep Louw, en dan voeren de jongens weer het meer op.

„Het is toch wat als je in je vakantie in bed moet liggen?” zei Kees. „Ik moet er niet aan denken als ik jullie zou zien varen en ik onder de dekens moest blijven.”

„Wij moeten iets voor hem doen!” zei Hielke.

„Wij gaan boeken voor hem kopen,” stelde Sietse voor.

„Daar dacht ik ook aan,” zei Louw. „Maar ik geloof dat reisverhalen nogal duur zijn.”

„Wij hebben nog veertien tegels te koop,” herinnerde Hielke zich, „als wij een gulden per stuk krijgen, kunnen wij wel een paar mooie boeken kopen.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.